Πλοήγηση forum
Θα πρέπει να συνδεθείτε για να μπορείτε να δημοσιεύσετε στο φόρουμ.

Κάποτε και Σήμερα η καθημερινότητά μας

Κάποτε: Ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές.

Σήμερα:   Έχει δύο.

Κάποτε: Δουλεύαμε οκτώ ώρες.

Σήμερα: Έχουμε χάσει το μέτρημα.

Κάποτε:Είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας.

Σήμερα: Τα λέμε μέσω sms ,messenger  και Viber και αυτό στα κρυφά.

Κάποτε: Είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.

Σήμερα: Κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε και 4-5 λυκόσκυλα για να μην αφήσουμε κανέναν να μας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.

Κάποτε: Πίναμε νερό από τις πηγές ή της βρύσης και ήμασταν μια χαρά.

Σήμερα: Πίνουμε εμφιαλωμένο και αρρωσταίνουμε.

Κάποτε: Παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες.

Σήμερα: Παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation και στο pc.

Κάποτε: Είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα βρίσκαμε κάτι ενδιαφέρον να δούμε.

Σήμερα: Έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.

Κάποτε: Κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών και ήμασταν χαρούμενοι.

Σήμερα: Κυκλοφορούμε με τζιπ 2000 κυβικών και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε τζιπ 3000 κυβικών.

Κάποτε: Είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας.

Σήμερα:Δεν έχουμε χρόνο για κανένα.

Κάποτε: Η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό.

Σήμερα: Είναι.... κουταμάρα.

Κάποτε: Λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό και τον ρωτούσαμε για την τάδε οδό.

Σήμερα: Μας τα λέει ο navigator.

Κάποτε: Ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και ήμασταν ευτυχισμένοι.

Σήμερα:. Ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δε χωράμε μέσα.

Κάποτε: Είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάηδημα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος.

Σήμερα:Τα βλέπουμε στην τηλεόραση.

Κάποτε: Ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά.

Σήμερα: Το λέμε και με SMS.

Κάποτε: Αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια.

Σήμερα:. Τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο.

Κάποτε: Τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν τον Σεφέρη

Σήμερα: Παίρνουν από τον κάθε αποτυχημένο της μιας βραδιάς.

Κάποτε: Ξυπνάγαμε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάμε στην εκκλησία.

Σήμερα: Δεν πάμε γιατί είναι μπανάλ και γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.

Κάποτε: Μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόμασταν ενωμένοι και ευτυχισμένοι.

Σήμερα: Έχει ο καθένας το δικό του δωμάτιο και δεν βρισκόμαστε μαζί στο τραπέζι ποτέ.

Κάποτε: Οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή.

Σήμερα: Τραγουδούν με κάτι άλλο.

Κάποτε: Ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη.

Σήμερα: Ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο που δείχνει δύο οπαδούς ομάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου.

Κάποτε: Είχαμε το θάρρος και τη λεβεντιά να λέμε «Έκανα λάθος».

Σήμερα:Λέμε «Αυτός φταίει».

Κάποτε: Τα παιδιά έβλεπαν στην τηλεόραση κινούμενα σχέδια με τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραμόλα.

Σήμερα: Βλέπουν όπλα και χειροβομβίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν τους κακούς.

Κάποτε: Νοιαζόμασταν για τον γείτονα.

Σήμερα: Τσατιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.

Κάποτε: Ζούσαμε με έναν μισθό.

Σήμερα: Ζούμε με τους μισθούς που θα πάρουμε.

Κάποτε: Περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι της γειτονιάς, με κρασάκι, τραγούδι και κουτσομπολιό.

Σήμερα: Μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια.

Κάποτε: Τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός.

Σήμερα: Μας δανείζουν οι τράπεζες.

Κάποτε: Δουλεύαμε για να ζήσουμε.

Σήμερα: Ζούμε για να δουλεύουμε.

Κάποτε: Δεν είχαμε φράγκο στην τσέπη, μα ήμασταν τόσο, μα τόσο αισιόδοξοι, ακόμη κι ευτυχισμένοι!

Σήμερα: Έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας.

Κάποτε: Ο άνθρωπος είχε Α Ξ Ι Ε Σ και πάλευε γι' αυτές.

Σήμερα: Έχει συμφέρον και βόλεμα.

 

Αυτό το «Κάποτε» το έλεγαν…  Ζ Ω Η!...