Το έθιμο της αντεκδίκησης στη Μάνη παλιότερα ονομαζόταν βεντέτα, αντί του ορθού γδικιωμός ή δίκη όμως, η λέξη όμως βεντέτα δεν υπάρχει στην παραδοσιακή Μάνη.
Εξάλλου, ως εθνογραφικός και επιστημονικός όρος, η βεντέτα δηλώνει ιδιαίτερης μορφής αιματηρή εχθρότητα και σύγκρουση που καταλήγει σε αλληλοδιαδόχικούς φόνους και αντεκδικήσεις ανάμεσα σε δύο οικογένειες. Γενικά, όταν η σύγκρουση γινόταν μεταξύ μελών του ίδιου γένους επενέβαινε η γεροντική (συμβούλιο του γένους) και προσπαθούσε να τα συμβιβάσει.
Ο Γ. Φτέρης έγραψε κάποτε ότι η Μάνη είναι ο τόπος όπου οι άνθρωποι κληρονομάνε αυτή τη φοβερή τιμιότητα: να θυμούνται. Και να μη λησμονάνε ποτέ τίποτα, ούτε το καλό ούτε το κακό.
Τα αίτια των συγκρούσεων και των φονικών ήταν ποικίλα. Σημαντικό ρόλο στη διατήρηση του εθίμου έπαιζαν και οι γυναίκες, πού με τα μοιρολόγια τους εξωθούσαν τους άντρες της οικογένειας τους στο φόνο. Σήμερα το έθιμο της αντεκδίκησης έχει πλέον ξεχαστεί.
