Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ( 1851-1911)

0

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης γεννήθηκε στη Σκιάθο στις 3 Μαρτίου του 1851 και ήταν γιος του ιερέα Αδαμάντιου Εμμανουήλ και της Αγγελικής ,κόρη Αλέξανδρου Μωραϊτίδη.

Μεγαλώνοντας σε αυτό το οικογενειακό περιβάλλον ήταν φυσικό ο Αλέξανδρος να επηρεαστεί και να συνδεθεί με μια βαθιά ευλάβεια με τον χριστιανισμό και τα εκκλησιαστικά γενικότερα.

Με την επιστροφή του, από το Άγιο Όρος εγγράφεται στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία ποτέ δεν θα αποφοιτήσει. Βγάζει τα προς το ζην του πενιχρού υλικά βίου του προγυμνάζοντας μαθητές. Μόνος του θα μάθει αγγλικά και γαλλικά στα πρώτα χρόνια των σπουδών του.

Φίλος και σύντροφός του σ’ αυτά τα χρόνια ο λογοτέχνης εξάδελφός του Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, αργότερα μοναχός. Ο Μωραϊτίδης θα τον φέρει σε επαφή με λογοτεχνικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους της εποχής, κι ο Παπαδιαμάντης θ’ αρχίσει να βλέπει τα έργα του να δημοσιεύονται στον ”Ραμπαγά”, στον ”Νεολόγο” της Κωνσταντινούπολης, στο ”Μη Χάνεσαι” και στις εφημερίδες ”Εφημερίς” και ”Ακρόπολις”. Γρήγορα οι συνεργασίες του με περιοδικά και εφημερίδες θα αυξηθούν, αλλά, βιοποριστικό του επάγγελμα θα γίνει η δημοσιογραφία κι οι μεταφράσεις. Οι προοπτικές φαίνονται μεγάλες για μια επιτυχή δημοσιογραφική και λογοτεχνική πορεία στην Πρωτεύουσα, όμως αυτό δεν συγκινεί τον ”κοσμοκαλόγερο”, τον μοναχικό και ταπεινό Παπαδιαμάντη.

Οι μόνες ώρες που φαίνεται να χαίρεται στην Αθήνα είναι εκείνες που περνάει με τους απλούς καθημερινούς λαϊκούς ανθρώπους, κι εκείνες που ψάλλει στον Αγιο Ελισσαίο στο Μοναστηράκι. Δεξιός ψάλτης ο Παπαδιαμάντης, αριστερός ο Μωραϊτίδης, κι ιερέας ο προσφάτως αγιοποιηθείς Αγ. Νικόλαος Πλανάς, ο βιώσας την Ταπείνωση.

Πέρα από την δυσκολία του να προσαρμοστεί στην πρωτεύουσα, παθαίνει και ρευματισμούς στα χέρια , με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίσει τη δημοσιογραφική του εργασία.

Χωρίς κανέναν οικονομικό πόρο θα επιστρέψει στη Σκιάθο όπου, άρρωστος, θα αφεθεί για λίγο στις φροντίδες των αδελφών του. Θα προειδεί τον θάνατό του, και την δυσκαταποσία των τελευταίων ωρών του, και θα ζητήσει να τον κοινωνήσει ο ιερέας της ενορίας του δύο μέρες πριν. Κοιμήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1911.

Μερικά από τα έργα του…

H Μετανάστις

Η Έκπτωτος Ψυχή

Oι Έμποροι των Εθνών

Η Γυφτοπούλα

Το Χριστόψωμο

Η Χήρα Παπαδιά

H Υπηρέτρια.

Η Σταχτομαζώχτρα.

Εξοχική Λαμπρή

Η Μαυρομαντηλού

Ο Φτωχός Άγιος

Ο Αμερικάνος και άλλα

Στο Χριστό στο Κάστρο

Ο Τυφλοσύρτης

Βαρδιάνος στα Σπόρκα

Της Κοκώνας το σπίτι

Η Νοσταλγός

Η Γλυκοφιλούσα

Πατέρα στο σπίτι

Άγια και Πεθαμένα

Τα Χριστούγεννα του Τεμπέλη

T’αγνάντεμα

Tα Δαιμόνια στο ρέμμα

Υπό την Βασιλικήν Δρύν

Η Φόνισσα

Η Φωνή του Δράκου

Ο Πεντάρφανος

“Το επ’ εμοί, ενόσω ζώ και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα παύσω πάντοτε να υμνώ μετά λατρείας τον Χριστό μου, να περιγράφω μετ’ έρωτος την φύσιν και να ζωγραφώ μετά στοργής τα γνήσια Ελληνικά ήθη”.Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ὁ Παπαδιαμάντης υπήρξε ένας μεγάλος συγγραφέας και μεγάλος πνευματικός άνθρωπος, που έζησε μία ζωή στα πλαίσια της αγιοσύνης, έχοντας για συντροφιά την απέραντη αγάπη του για τους φτωχός ανθρώπους του νησιών του και της πόλης, τον άσβεστο ερώτα του προς τη φύση, και τη θρησκευτική λατρεία του προς τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας μας.

94

About Author

Αφήστε ένα σχόλιο